Pedagogika Marii Montessori

 

Pedagogika Marii Montessori

Dr Maria Montessori (1870-1952) była Włoszką, jedną z pierwszych kobiet-lekarzy. Była również pedagogiem i antropologiem. Przez okres ponad 50 lat-pracowała z dziećmi różnych narodowości, ras oraz zróżnicowanym statusie materialnym. Prowadząc wieloletnie obserwacje stworzyła kanwę nowego pojęcia systemu edukacji kreując filozoficzne, pedagogiczne i psychologiczne  reguły pracy z dziećmi. Jako naukowiec zdawała sobie sprawę, że jej hipotezy powinny być poparte fizycznymi dowodami, dlatego swoje teorie opierała na medycznym wykształceniu. Dr Montessori zauważyła, że dzieci uczą się poprzez działania, na które składają się : badanie, porządkowanie, manipulacja, powtarzanie, abstrakcja, jak również komunikacja. Doskonale rozumiała, że  od narodzin do 6 roku życia dzieci są odkrywcami wykorzystującymi  zmysły dotyku, wzroku, słuchu, smaku i węchu. Dzięki materiałom dydaktycznym stworzonym przez Montessori dzieci przyswajają to co znajduje się w ich otoczeniu-język, kulturę, zwyczaje, piękno i otaczającą ich naturę. Czas świadomego poznawania Montessori przypisała dzieciom w wieku od 6-12 lat. Wtedy to wykorzystując wcześniej zdobytą wiedzę już świadomie rozwijają swoje zdolności abstrakcyjnego myślenia i wyobraźni. Wiek od pomiędzy 12 a 18 rokiem życia to czas, w którym młodzi ludzie szukając miejsca w społeczeństwie próbują wykorzystać możliwości, by w nim uczestniczyć. Okres wchodzenia w dorosłość (18-24) to czas kiedy poprzez pracę uczestniczą w budowaniu świata, pomiędzy sobą tworzą dialogi stając się specjalistami w różnorodnych dziedzinach życia.

"Małe dzieci pomiędzy wiekiem lat trzech i sześciu mają specyficzną psychologię. Same są przepełnione miłością i mają potrzebę bycia kochanym, żeby móc rosnąć."
Maria Montessori
.